Auditorium of the RUG
Strategies to improve outcome after pancreas and islet transplantation Event

Strategies to improve outcome after pancreas and islet transplantation

Period:
- 16:15
Promotion
Auditorium of the RUG Broerstraat 5, Groningen

Currently, the only curative treatment option for patients with diabetes mellitus type 1 is the transplantation of beta cells, by either whole pancreas transplant or transplantation of the isolated islets of Langerhans. Despite the worldwide increase of DM1 patients, there is a decrease in the number of pancreas and islet transplantations. This might be related to the decrease of the number  of ‘ideal pancreatic donors’: a brain dead donor, ≤45 years old with a BMI of ≤ 30 kg/m2. In addition, there is reluctance to accept a donor pancreas from donors after circulatory death (DCD), because of the alleged higher risks associated with these organs. This thesis describes the safe utility of these organs when other unfavorable donor characteristics are minimized.  
Previous studies have shown that the quality of especially marginal donor kidneys and livers can be improved by hypothermic machine perfusion. This thesis describes the development of a prototype perfusion system for the human pancreas. In a feasibility study, the viability of the pancreatic tissue after hypothermic machine perfusion was found to be significantly higher compared to static cold storage, the current preservation method. After six hours of machine perfusion, viable and well-functioning islets of Langerhans could be isolated and successfully transplanted in diabetic mice. 
By changing the acceptance criteria and the use of hypothermic machine perfusion, the number of pancreas and islet transplantation might be expanded within the current donor pool.

PhD student

M. (Marlolein) Leemkuil

Promotors

prof. dr. H.G.D. Leuvenink; prof. dr. E.J.P. de Koning; dr. R.A. Pol

  • Leemkuil geeft in haar proefschrift een overzicht van de meest recente ontwikkelingen in pancreastransplantatie. De transplantatie van een donorpancreas of van de geïsoleerde de eilandjes van Langerhans is momenteel de enige curatieve behandeling voor patiënten met diabetes mellitus (DM) type 1. Ondanks de wereldwijde toename van deze groep patiënten is er een afname van het aantal pancreas- en eilandjestransplantaties. Dit heeft waarschijnlijk te maken met de afname van ‘ideale pancreasdonoren’, namelijk een hersendode donor, ≤45 jaar oud met een BMI ≤ 30 kg/m2. Tevens is men terughoudend in de acceptatie van pancreassen afkomstig van donoren na circulatiestilstand (de zogenaamde DCD-donoren (Donation after circulatory Death)), vanwege de vermeende hogere risico’s die deze organen met zich meebrengen. In haar proefschrift beschrijft Leemhuis dat deze DCD-organen wel degelijk veilig kunnen worden gebruikt, mits er goed wordt gekeken naar andere ongunstige donorkenmerken.

    Daarnaast is eerder aangetoond in nieren en levers dat hypotherme machine perfusie de kwaliteit van met name marginale donororganen kan verbeteren. Dit proefschrift beschrijft de ontwikkeling van een prototype perfusiesysteem voor het donorpancreas. De toepasbaarheid werd getest met behulp van humane pancreassen, waaruit bleek dat de vitaliteit van de pancreassen veel hoger was vergeleken met statische koude preservatie, de huidige preservatiemethode. Na zes uur hypotherme machine perfusie konden er vitale, goed functionerende eilandjes van Langerhans uit de pancreassen worden geïsoleerd die succesvol konden worden getransplanteerd in muizen.

    Door aanpassing van de huidige selectiecriteria en het gebruik van hypotherme machine perfusie zou het aantal pancreas- en eilandjestransplantaties mogelijk kunnen worden uitgebreid binnen de huidige donorpool.

    Curriculum Vitae

    Marjolein Leemkuil (1986) behaalde de bachelor Life Science and Technology aan de Rijksuniversiteit Groningen en startte daarna met de zij-instroom Geneeskunde. In 2008 kon ze met haar coschappen beginnen. Tijdens de coschappen werd haar interesse gewekt voor de heelkunde, welke alleen maar verder groeide tijdens haar stage in het St. Francis Hospital in Mutolere, Uganda, en haar semi-artsstage bij de afdeling Chirurgie in de Isala Klinieken te Zwolle. Na het behalen van haar masterdiploma eind 2011 kon zij aan de slag als arts niet in opleiding tot specialist (ANIOS) Chirurgie in Zwolle. Ze startte in september 2012 met een combinatietraject van transplantatiecoördinator en PhD-student in het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG). Hierna is zij in januari 2016 gestart met de opleiding Heelkunde; het eerste jaar in het UMCG, gevolgd door drie jaar in het Medisch Spectrum Twente te Enschede. Vanaf januari 2021 is zij werkzaam als differentiant vaatchirurgie in het Martini Ziekenhuis te Groningen en zij zal het laatste jaar van haar opleiding voltooien in het UMCG. De titel van haar proefschrift luidt: Strategies to improve outcome after pancreas and islet transplantation.

    Promotoren

    prof. dr. H.G.D. Leuvenink; prof. dr. E.J.P. de Koning; dr. R.A. Pol